Domena Rodziny Boguszewskich drzewo genealogiczne, herb, dzieci, galerie, podróże.

Historie rodzinne

Treścią tej części opracowania jest pokazanie rodziny Boguszewskich na tle wydarzeń historycznych. Niestety do naszych czasów dotrwały tylko strzępy informacji na temat poczynań naszych przodków. Ale wszystko to, co wiemy i co jest udokumentowane, zapisujemy poniżej dla potomnych. W latach od 1700 do 1800 roku rodzina nasza w większości zamieszkiwała na wschodnich rubieżach Królestwa Polskiego (obecnie Białoruś) okolice Orszy i Witebska i jako grupa społeczna ziemian gospodarowała na własnych dobrach. Prawdopodobnie większość z nich była wykształcona w zakresie rolnictwa lub dziedzin pokrewnych. W majątkach i folwarkach prowadzili: młyny, gorzelnie, browary itp. Z zapisów w pamiętnikach wynika, że pełnili szereg funkcji społecznych i honorowych. Były to stanowiska: podkomorzych, asesorów koleżeńskich i innych, pełnili również funkcje wojskowe. Dla przypomnienia, historycznie był to okres panowania Sasów, który zakończył się rozbiorami Polski i utratą niepoległości. Najstarszy odnaleziony przedstawiciel rodziny to Władysław Boguszewski (1730 - 1778) niestety o nim nie mamy, żadnych informacji, natomiast jego syn Józef Paweł Boguszewski (ur. 1774) był Podkomorzym Ziemi Sieńskiej. W pamiętnikach występują również Leon Boguszewski Podkomorzy Dworu Polskiego, wraz z żoną Izabelą Boguszewską z domu Poll, Podkomorzyną. Kolejne lata rozbiorów Polski to prześladowania carskie i tak Julian Sebastian Boguszewski (ur. 1847 ) syn Władysława, jako uczeń gimnazjum w wieku 16-17 lat za udział w Powstaniu Styczniowym został zesłany na Syberię. Pamiątkami po tych wydarzeniach są: krzyż metalowy w drewnianym pudełku z napisem J. S. w Syberyi (w posiadaniu Krzysztofa Boguszewskiego) oraz łyżka i widelec, których używał na Syberii (w posiadaniu jego wnuka, również Juliana Boguszewskiego). Po III rozbiorze Polski rozpoczął się najtrudniejszy etap dla rodziny Boguszewskich. Wydarzenia I-szej wojny światowej i rewolucji październikowej w 1917 roku doprowadziły do migracji za zachód. Pozostawiając dobytek i groby swoich przodków całe rodziny ratowały życie. Sytuacja polityczna kraju pozbawionego niepodległości, mobilizowała wielu Polaków do walki o tożsamość narodową. Nasza rodzina również uczestniczyła w działaniach niepodległościowych. Mieczysław Boguszewski - syn Juliana Sebastiana był oficerem Korpusu gen. Dowbora- Muśnickiego, później członkiem Związku Obrony Kresów. Bolesław Boguszewski - syn Juliana Sebastiana, student medycyny w Dorpacie wcielony do armii jako felczer, w czasie I -szej wojny światowej zmarł z powodu epidemii w wojsku, był wieloletnim członkiem Korporacji - Konwentu POLONIA od 1913. Michał Boguszewski - syn Juliana Sebastiana, po ukończeniu nauki w gimnazjum w Petersburgu wcielony do armii carskiej jako "wolny opredaliuszczyj" w 1916r. został skierowany na front. W 1917r. w czasie rewolucji rosyjskiej uciekł z bratem do Rygi, gdzie po podstawieniu przez Polonię Amerykańską s tatku jako "wróg czerwonych" wyemigrował do Ameryki. Po uzyskaniu informacji o powstawaniu we Francji "Błękitnego Legionu" wstąpił do formowanego tam korpusu gen. Hallera, z którym wrócił do Polski. Do przewrotu 1926r. służył w wojsku w stopniu porucznika, później jako osadnik wojskowy gospodarował na przydzielonej działce w miejscowości Czudel. W latach następnych administrował majątkami Czudel i Józefpol własności P. Wierzbickiego. W 1939r uczestniczył w kampanii II wojny światowej, a po 1945 roku był prześladowany przez NKWD i UB. Stanisław Boguszewski - syn Mieczysława, jako harcerz działał w "Polskim Białym Krzyżu" i pomagał wojsku polskiemu w wojnie 1920r, brał udział w kampanii wrześniowej 1939r. jako ppor. 20 pal. pod Mławą, dostał się do niewoli i spędził 5 lat w niewoli w oflagach Dornau i Gross- Born. Po wyzwoleniu w 1945r., pełnił w Niemczech służbę jako oficer w polskim korpusie przy armii brytyjskiej. W 1947 r. powrócił do Polski i podjął pracę w Państwowym Banku Rolnym. Odznaczony między innymi; Krzyżem Walecznych, Krzyżem Obrońców Ojczyzny 1918-1921, Krzyżem za wojnę 1.IX- 17.IX. 1939, Medalem za udział w wojnie obronnej 1939 i innymi Tadeusz Boguszewski - syn Mieczysława oficer (p.por.) AK 72 pp. okręgu Radom-Kielce "Jodła" działał w szeregu placówkach AK na terenie Przysucha- Opoczno. Po zakończeniu wojny w latach 1946- 1952 aresztowany, przetrzymywany przez UB i sądzony przez sądy PRL. Karol Świętorzecki - syn Zofii Boguszewskiej i Wacława Świętorzeckiego, więzień okupanta niemieckiego Obozu w Oświęcimiu, po 1945r. prześladowany przez UB. Anna Kozłowska - córka Zofii Boguszewskiej i Wacława Świętorzeckiego- ps.Boleszczyc poślubiła Stanisława Kozłowskiego, działaczka społeczno- katolicka we Francji od 1946r. Inicjatorka i fundatorka domu rekolekcyjno- pielgrzymkowego Polskiej Misji Katolickiej we Francji-Dom PMK w La Ferte- s/s- Jouarre. ` Ewelina, Zofia, Anna, Maria oraz Edmund córki i synowie Józefy Boguszewskiej żony Edmunda Boboli członkowie zgrupowań AK w Powstaniu Warszawskim 1944r. prześladowane przez okupanta niemieckiego i wywiezione do obozów. Kazimierz Boguszewski syn Anny Boguszewskiej - po wkroczeniu armii sowieckiej do Brześcia, aresztowany w 1944r przez NKWD, a następnie wywieziony na tereny ZSRR do miejscowości Suchobezwodnyji w okolicach Gorki. W obozie skazany przez sąd na 5 lat ciężkich robót, zmarł w 1947 r. Poniżej list od dyrektora Archiwum z Gorki (Rosja) , dotyczący okoliczności śmierci Kazimierza Boguszewskiego. Po odzyskaniu niepodległości w II Rzeczypospolitej rodzina nasza pozbawiona dóbr ziemskich, kształciła swoje dzieci w zawodach pozwalających funkcjonować w warunkach miejskich. Zdobywanie zawodów: prawników, lekarzy, ekonomistów, farmaceutów, inżynierów pozwoliło na dostosowanie się do nowych warunków życia. Nastąpiła chwilowa stabilizacja, która nie trwała zbyt długo. II wojna światowa 1939-1945 to następny trudny okres i ponowne straty, ucieczka od prześladowań okupanta i wielokrotnie czynny udział w walce: W czasie wojny wiele rodzin utraciło kontakt ze sobą, ludzie poginęli bez wieści. Okres PRL jako przedostatnia karta historii to emigracja części rodziny za granicę i ciężka praca bez perspektyw tych, którzy pozostali. W 1989 roku powstaje III Rzeczypospolita. Polska otwiera się na świat, znowu można swobodnie podróżować i rozmawiać na tak niepopularne wcześniej tematy jak korzenie rodzinne. W dziewięc lat po kolejnym odzyskaniu niepodległości następuje zjazd rodziny Boguszewskich w 1998 roku przy stadninie koni w Kozienicach z udziałem 85 osób. Zjazd ten zorganizowali Anna Sas Jaworska wnuczka Anny Boguszewskiej i Krzysztof Boguszewski wnuk Mieczysława Boguszewskiego. Zjazd w Kozienicach miał swoją część oficjalną i wspomnieniową oraz oprawę artystyczną. Przy okazji odbył się niewielki pokaz koni i strojów jeździeckich przedstawiony przez Bogdana Sas Jaworskiego syna Anny, zwiedzaliśmy pałac w Kozienicach, odwiedziliśmy również pomnik Zygmunta Starego koło Muzeum Ziemi Kozienickiej, na koniec był wspólny obiad. Rok później w Warce ponownie odbył się zjazd rodzinny, przyjechało około 30 osób. Uczestnicy spotkania byli na rodzinnej Mszy Świętej oraz mieli okazję zwiedzić muzeum Puławskiego w Warce. Obecnie większość linii rodziny Boguszewskich to odgałęzienia żeńskie. Powstałe koligacje to powiązania z rodzinami: Wańkowiczów, Świętorzeckich, Sławińskich, Plejewskich, Obiezierskich, Dobrowolskich, Borysewiczów, Jurkowskich, Żebrowskich, Sadowskich, Władyczańskich, oraz wielu innych. Ilustracją wszytkich koligacji rodzinnych jest drzewo genealogiczne . Wszelkie prawa zastrzeżone, wykorzystywanie zdjęć i treści bez zgody autora jest zabronione. Kontakt z autorem E-mail: Michał Boguszewski.