Domena Rodziny Boguszewskich drzewo genealogiczne, herb, dzieci, galerie, podróże.

Herb Ostoja

Opis herbu Mają być dwa księżyce niepełne żółte, barkami do siebie obrócone, każdy z nich jednym rogiem do góry, drugim na dół obrócony, między nimi miecz biały otłuczony, rękojeścią do góry, końcem na dół, w polu czerwonym. Na hełmie pięć piór . [ Kasper Niesiecki, Herbarz VII, str. 170 ] OSTOYA - Genus Polonicum loquax et arrogans. OSTOJA - Ród polski gadatliwy i zarozumiały. [ Jan Długosz, Jnsignia, str. 26 ] Wikipedia : http://pl.wikipedia.org/wiki/Ostoja_(herb_szlachecki) Symbolika herbu wg Pawła Dudzińskiego "Alfabet Heraldyczny" kształt tarczy jest typu późno gotyckiego lub hiszpańskiego. kształt i forma korony - szlachecka stosowana przez szlachtę: niemiecką, polską, szwedzką i rosyjską. hełm w herbie jest symbolem przynależności do stanu rycerskiego. labry stanowią ozdobę hełmu. płaszcz stanowi uroczysty strój z zaznaczeniem strony zewnętrznej i wewnętrznej. miecz na tarczy - broń rycerza , symbolizuje honor wojenny i męstwo w bitwie. Znak obnażonego miecza stanowi symbol - myśli o walce. złote półksiężyce określają rycerzy zwyciężających w blasku księżyca i gwiazd. Herb w Rodzinie Niestety nie zachowały się żadne dokumenty poświadczające prawa do herbu. W przeszłości Boguszewscy wielokrotnie ratowali życie pozostawiając wszystkie dobra matarialne. Z pokolenia na pokolenia przekazywane informacje, to na ich podstawie rozpocząte zostały poszukiwania źródeł herbu rodzinnego. Podstawą do potwierdzenia przynależności nazwiska Boguszewski do herbu OSTOJA jest jedno z najważniejszych wydawnictw związanych z heraldyką polską dwunasto-tomowy "Herbarz polski" "... Boguszewski h. Ostoja, pochodzą ze wsi Bogusze w ziemi drohickiej; dowiedli szlachectwa w grodzie warszawskim 1686r." [ Adam Boniecki wyd. Gebethner i Wolf; W-wa 1889 r.; str. 353-354 ] W tomie "Uzupełnienia i sprostowania" do cz. I " Herbarza polskiego" - znajduje się zapis na str. 227: "...do strony 354 tom I do Boguszewskich h. Ostoja dodaj: Konstanty ż. Aleksandrą Gostyńską, który miał synów: Antoniego i Józefa." Po odpadnięciu od Rzeczypospolitej województwa smoleńskiego, do województwa witebskiego została przyłączona w 1667 r., pozostała przy Litwie ziemia orszańska, tworząc odrębny powiat. Szlachta ziemi orszańskiej sejmikowała w Orszy i wysyłała na sejm dwóch posłów i dwóch deputatów do Trybunału. W Witebsku i Orszy znajdowały się starostwa grodowe. Starostą witebskim był z urzędu wojewoda, starostwo orszańskie należało do dóbr królewskich. Legenda herbowa Za panowania Bolesława Śmiałego (1058 - 1078) króla polskiego, gdy albowiem nieprzyjaciel wtargnął w granice polskie, wysłany przeciwko nim pułkownik, imieniem OSTOJA, w niewielkim ludzi do boju poczcie języka wziąwszy o zbliżającym się nieprzyjacielu, cicho się pod obóz podemknął i straż wyciął tak, że żaden z nich albo miecza, albo pętów nie uszedł. Jeden z pojmanych szukając łaski w swej niedoli u pomienionego Ostoi przyrzekł mu pod przysięgą, że mu miał dopomóc do większego zwycięstwa. Darowany tedy wolnością, prosto do swego obozu przypadł, tam nie wspominając o porażce swoich, jeszcze do tego nakłonił hetmana swego , że nowe posiłki straży pierwszej i daleko liczniejsze wysłał. O tych upewniony Ostoja, tak ich ze wszystkich oskoczył, że żaden szabli jego nie uszedł., dopiero z drugimi pobliższymi chorągwiami złączywszy się, nocą na obóz nieprzyjacielski uderzył, gdzie przestraszeni wszyscy, jedni pod miecz dostali, drudzy do pobliższych lasów, życie salwując, od goniących się i szukających poginęli. Za to tedy dzieło Ostoja i herbem tym nadany, i w znaczne dobra opatrzony, nawet i niewolnik, który mu do tego zwycięstwa dopomógł, tymże klejnotem i wolnością udarowany. [ Kasper Niesiecki, Herbarz VII, str. 170-171 ] Znak runiczny Herb Ostoja posiada również swój symbol runiczny. Symbol ten służył niegdyś do oznaczania posiadanych zwierząt, mógł być również umieszczany na zbroi. W tym przypadku oznacza on stanice Czewojów - według przekazów od nich mają pochodzić dawne rody Ostojów i Przeginiów. ["Alfabet heraldyczny" Pawła Dudzińskiego wyd. Diogenes Warszawa 1997 r. opiniowanego przez prof. Dr hab. Stefana Kuczyńskiego (ISBN-83-7129-476 X Nr 1704)] Informacje zebrane wg Sławomira Górzyńskiego i Jerzego Kochanowskiego "Herby Szlachty Polskiej"; UW i wyd. ALFA; Warszawa 1990; roz. OSTOJA Najstarsza zapiska sądowa o herbie OSTOJA pochodzi z 1388 r. (B. Ulanowski - Starodawne prawa polskiego pomniki, t. VIII, nr 4730) Herb ten znajduje się również w Klejnotach Długoszowych oraz w herbarzach: Gelego, Codex Bergshammar, Bellenville Lyncenich i Kronice Soboru w Konstancji. Jego wizerunek został przedstawiony również przy zapisce sądowej z 1588 r. ( W. Semkowicz, Wywody szlachectwa... nr 178) Najbardziej rozpowszechniony był w ziemi krakowskiej, lubelskiej, łęczyckiej, poznańskiej, ruskiej, sandomierskiej, sieradzkiej oraz w Prusach. Należy również zwrócić uwagę na to, że herb Ostoja miał kilka odmian, były to m.in.: Ostoja I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII oraz odmiana Ostoja- pruska. Wszystkie odmiany znacznie różniły się o siebie. Podstawą herbu boguszewskich jest OSTOJA II. Poszukiwania źródeł jeszcze nie zostały zakończone, ciągle natrafiamy na nowe informacje. W wielu herbarzach nazwisko Boguszewski jest przypisane do herbów KORAB i JUŃCZYK, jednak nasi dziadowie zgodnie mówili tylko o herbie OSTOJA. Wszelkie prawa zastrzeżone, wykorzystywanie zdjęć i treści bez zgody autora jest zabronione. Kontakt z autorem E-mail: Michał Boguszewski.